Солдат хатыны: ире Ватанны саклаганда, ул тылда көрәшә

Һәм, әлбәттә, Алена җиңүгә һәм тиздән гаилә башлыгының гаиләсе янына исән-сау әйләнеп кайтачагына ышана.

— Без ирем белән 17 ел бергә. Миңа 14 яшь булганда таныштык, ә аңа 16 иде. Өйләнештек. Безнең 10 яшьлек кызыбыз бар, Женечка. Минем ирем яхшы кеше, әти буларак — бик кайгыртучан. Безнең гаилә тату. 2022 елның 30 сентябрендә аны мобилизация буенча хәрби хезмәткә алдылар. Бу яңалык көтелмәгән хәл булды дип әйтә алмыйм: ул чагында барысы да шул турыда сөйләшәләр иде. Ләкин, яшермим, мобилизация безне урап узар дип өметләнгән идем. Узмады... — дип уртаклаша мобилизацияләнгән хәрбинең тормыш иптәше Алена Савосина.

Яшь хатын-кыз башта аңа бик авыр булганлыгын әйтә. Чөнки моңа кадәр аларның ире белән озак вакытка аерылышканы булмаган.

— Күпмедер вакыт мин ничек яшәргә, кызымны ничек үстерергә икәнен белмәдем. Аның мәктәпкә укырга кергән вакыты гына иде әле. Ирсез көнкүрешне җайга салырга, кызыңа ярдәм итәргә, үзеңә мораль яктан сынмаска кирәк. Тик мин ничектер тиз генә аңыма килдем һәм бер гади нәрсәне аңладым: әйе, миңа авыр, ләкин аңа анда, берничә тапкыр авыррак. Үзеңә генә түгел, иреңә дә ярдәм итәргә кирәк. Һәм мин аңа өйдән посылка җибәрү вариантларын эзли башладым, — дип искә ала Алена Савосина.

Беренче тапкыр посылканы волонтер Юлия Сушкова аша җибәрдем (сүз уңаеннан Юлия Сушкова — шулай ук МХО катнашучысының тормыш иптәше). Посылка тиешле урынга барып җиткән. Ләкин Алена бер тапкыр ярдәм итү белән генә чикләнергә теләми. Тулаем алганда үзем өчен карар кабул иттем, ди — мөмкин булганча безнең егетләргә ярдәм итәргә.

— Теләсә нинди ярдәм мөһим. Социаль челтәрләрдә мин сеткалар үрү өчен кешеләр кирәклеге турындагы мәгълүматны күрдем. Өйгә иң якын адресны таптым. Шулай итеп мин "Планета Добра«га килеп эләктем, − ди Алена Савосина.

Бу 2023 елның февралендә булган. Дөрес, Алена маскировка ятьмәләре үрүдән түгел, ә окоп шәмнәре ясаудан башлый. Ләкин бу мөһим түгел. Үзе әйтмешли, ул файдалы булыр өчен теләсә нинди эшкә әзер иде. «Кипиш» позывнойлы мобилизацияләнгән сугышчының хатыны шәмнәр дә ясарга, челтәрләр дә үрергә, носилкалар да ясарга, посылкалар да җыярга өйрәнгән.

— Посылкаларны иремә генә түгел, бөтен егетләргә җыям. Шушы еллар эчендә безне яклаучы егетләр барысы да үзебезнекеләргә әверелделәр. Әйе, мин күпләрне шәхсән белмим, ләкин аларның позывныйларын беләм һәм төгәл әйтә алам, алар барысы да — безнеке. Өйдә утырып, ирем МХОда дип елауның файдасы юк. Гуманитар остаханәләрдә һәрвакыт эш бар. Анда авыр уйлардан арынасың, — ди Алена.

Аленаның ире һөнәре буенча пешекче. МХО зонасында да ул пешекчеләр отделениесе командиры вазифасын үти. Ләкин бер уңайдан аңа грузчик та, төзүче дә булырга туры килә. Үзенең намуслы хезмәте өчен сугышчы Эдуард Савосин «II дәрәҗәдәге хәрби батырлык өчен» медале белән бүләкләнгән. Хәер, Алена үзе дә гуманитар ярдәм күрсәткән өчен хәрби часть командованиесе һәм шәхси составыннан рәхмәт хаты белән билгеләп үтелгән.

— Мондый игътибар бик күңелле, ләкин Мин фронтка моның өчен ярдәм итмим. Тик ирем генә исән булсын дип телим. Отпуск саен аның белән аерылышу авыррак. Миңа да, кызыма да. Безнең кызыбыз, башка балаларны әтиләре белән күргәч, еш елый. Ул миннән көн дә сорый: «Нигә безнең әти кайтмый, тагын күпме көтәргә?» Балага үзең белмәгән сорауга җавап бирү — иң авыры, — дип авыр сулый көчле рухлы Алена Савосина.

23 февраль алдыннан МХО катнашучысының тормыш иптәше, «Планета Добра» волонтеры Алена Савосина Ватанны саклаучыларның барысын да котлый һәм аның күңелендә бары тик бер теләк — баш өстендә тыныч күк йөзе.